Dobrowolne ubezpieczenie zdrowotne

Składka nie jest mała, ale dzięki odpisom od podatku przy rocznym rozliczaniu dochodów dostaniemy zwrot większej części wydatków.

Żeby dalej móc pracować w swojej firmie, pani Natalia musiała zrezygnować z etatu i zgodzić się na umowę o dzieło. Straciła więc prawo do bezpłatnej państwowej opieki medycznej.

Nie może zarejestrować się w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna, by zyskać prawo do ubezpieczenia – pracuje przecież na podstawie umowy o dzieło. Pani Natalia jest rozwódką.

Reklama

Nie może więc być także zgłoszona do ubezpieczenia przez męża.

Jeśli chce mieć pewność, że w razie choroby lub wypadku będzie mogła skorzystać z bezpłatnych świadczeń medycznych, musi przystąpić do dobrowolnego ubezpieczenia zdrowotnego.

Składki na to ubezpieczenie nie są małe – od 1 stycznia 2016 r. do 31 marca 2016 wynoszą nie mniej niż 385,27 zł miesięcznie (w praktyce rzadko kto deklaruje składki wyższe niż minimalne).

Kwota ta zmienia się co kwartał – jest ona obliczana od wysokości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw w poprzednim kwartale (ogłasza je Główny Urząd Statystyczny).

Na szczęście aż 86 proc. sumy opłaconych składek można odpisać od podatku. Urząd skarbowy odda nam więc większość wydanych pieniędzy przy rocznym rozliczeniu dochodów.

Gdy chcemy skorzystać z dobrowolnego ubezpieczenia zdrowotnego, musimy złożyć wniosek o to w oddziale Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ) właściwym dla naszego miejsca zamieszkania i podpisać stosowną umowę.

Powinniśmy okazać dowód tożsamości oraz przedstawić dokument potwierdzający ostatni okres ubezpieczenia, np.: – świadectwo pracy; – umowę zlecenie wraz z dokumentami potwierdzającymi zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego, np. drukiem ZUS RMUA; – decyzję z urzędu pracy o utracie statusu osoby bezrobotnej.

Jeśli były przerwy w ubezpieczeniu, NFZ pobiera dodatkową opłatę.

Zależy ona od czasu braku ubezpieczenia i wynosi: – 856,16 zł – przy przerwie, która trwała od 3 miesięcy do 1 roku; – 2140,40 zł – przy przerwie, która trwała od 1 do 2 lat; – 4280,80 zł – przy przerwie, która trwała od 2 do 5 lat; – 6421,20 zł – przy przerwie , która trwała od 5 do 10 lat; – 8561,60 zł – przy przerwie powyżej 10 lat.

Podstawa prawna ustawa z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2004 r., nr 210, poz. 2135).

Skorzysta też rodzina

Gdy mamy dobrowolne ubezpieczenie zdrowotne, możemy zgłaszać do niego członków rodziny.

1. Co bardzo ważne, takie zgłoszenie nie powoduje podwyższenia składki odprowadzonej przez nas do NFZ.

2. Zgłoszenie takie dotyczy dzieci, małżonka oraz wstępnych (rodziców, dziadków) pozostających z ubezpieczonym we wspólnym gospodarstwie domowym.

3. Na takich samych zasadach pracownicy mogą zgłosić do ubezpieczenia swoich bliskich. Z tym że wówczas nie robią tego sami, tylko za pośrednictwem pracodawcy. W terminologii prawnej nazywa się to ubezpieczeniem zdrowotnym członka rodziny osoby ubezpieczonej.

Artykuł pochodzi z kategorii: Porady prawne

Świat & Ludzie

Zobacz również

  • Od stycznia 2017 roku wzrosła kwota świadczenia pielęgnacyjnego. Jest ono wypłacane opiekunom osób niepełnosprawnych, którzy, by zapewnić opiekę bliskiemu, musieli zrezygnować z pracy. Teraz... więcej